Kapat

Nesa Savaşı ve Selçuklu Gazneli İlişkileri

Gaznelilerde Sultan Mesud, kendilerine karşı politik nezaket gösteren Çağrı ve Tuğrul beylerin asıl hedefinin kendi toprakları olduğunun farkındaydı. O yıllarda Oğuzlar, gittikçe güçlenen ve bir yurt arayan Selçukluların etrafında toplanmaktaydı. Sultan Mesud’un komutanları, Selçuklular’ı tahrik etmemeyi öneriyorlardı. Sultan Mesud, Beg-Toğdı adlı bir komutan idaresinde 15.000 kişilik bir orduyu Selçuklular’ın üzerine yolladı. Horasan’a geleleli henüz bir ay olmasına rağmen 10.000 savaşçı çıkaracak bir güce sahip olan Selçuklular, Gazne kuvvetlerini Nesâ’da meydana gelen savaşta büyük bir hezimete uğrattılar (Haziran 1035).

Nesa Savaşı ve Selçuklu Gazneli İlişkileri

Bu savaş sonrasında Selçuklar, üzerilerine bir ordu geldiği için savaşa mecbur kaldıklarını ifade ederek Gaznelilere bir mesaj gönderdiler. Af edilmeleri halinde sultanın hizmetine gireceklerini de belirttiler. Teklifi kılıç zoruyla da olsa kabul eden Sultan Mesud; Nesa, Ferave ve Dihistan’ı Selçuklulara bıraktı. Nesa Tuğrul beye, Ferave Musa Yabguya, Dihistan Çağrı beye verilmek üzere bu topraklar bölüşüldü.

Artan nüfusları yüzünden yaşadıkları yerlerin yetmediğini bildiren Selçuklular, daha sonra; Merv, Serahs ve Baverd şehirlerinin de kendilerine verilmesini ve karşılığında askeri hizmet vermeyi teklif eder. (Kasım 1036). Gazne sultanı yağmalarıyla Horasan’ı kalbura çeviren Selçuklular’ın samimi olmadıkları fikriyle üzerilerine yeni bir ordu göndermeye karar verir. Veziri ile Hâcib Sübaşı’ya Selçuklular’ı Horasan’dan atmakla görevlendirdi. Selçuklular bu tedbirler karşısında işgal ettikleri yerlerden Nesâ ve Ferave’ye geri çekildiler.